vrijdag, augustus 17, 2018
Home Auteurs Posts van Tanja te Beek

Tanja te Beek

8 Posts 0 Reacties
Ik wil de lezer graag kennis laten maken met vluchtelingen, ook al is indirect, via verhalen. Als meer mensen vluchtelingen zien als mens, als individu, in plaats van als bedreigende massa, leidt dat zeker tot meer begrip en minder haat.

Omgaan met Eritreeërs

Eritreeërs zijn lastige mensen. Ze integreren moeilijk, maken weinig contact met Nederlanders, leren het Nederlands moeizaam, zijn vaak werkloos, nemen geen initiatief en eenzaamheid en alcoholmisbruik komen vaak voor. Tenminste, dat is wat ik lees. Wat ik om me heen zie, zijn zachte, vriendelijke Eritreeërs, die je direct als je binnenkomt een bord eten voorzetten. Die ‘no problem’ antwoorden, wat je ze ook vraagt of voorstelt. In het Engels, dat wel. Die lachen, dansen, naar school gaan, die graag willen werken. Die soms snippertjes loslaten van hun verhaal over de verschrikkelijke reis naar Europa. Er zit dus ergens een misverstand. Daarom heb ik een aantal tips opgeschreven hoe om te gaan met Eritreeërs. Met deze tips zal de samenwerking of de omgang met Eritreeërs voor beide partijen prettiger verlopen.

Wachten op familie uit Eritrea

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! In haar afsluitende column over Mekonen beschrijft redacteur Tanja te Beek wat er door hem heengaat als hij hoort dat zijn vrouw en kind naar Nederland mogen komen, maar de gevaarlijke reis uit Eritrea nog moeten maken. Tip: Lees eerst deel één 'Hoe gaat het met Mekonen?' en deel twee 'Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea'

Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! Tip: Lees eerst deel één. Hoe gaat het met Mekonen?

Hoe gaat het met Mekonen?

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek!

Wanneer zie ik mijn vrouw weer?

Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Een noodopvang wordt alleen gebruikt als de AZC’s vol zijn en de IND het te druk heeft.

Hoe gaat het na Wachtkamer Havenstraat?

In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de voormalige gevangenis in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot ongeveer een jaar geleden, maar met een aantal mannen heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom wil ik daar af en toe wat over vertellen op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek!

Wat doen die Eritreeërs hier?

Eritreeërs. In april zagen we er eindelijk een paar op het journaal, vanwege hun protest in Veldhoven tegen een bijeenkomst van de enige toegestane Eritrese politieke partij. Maar meestal hoor of lees je weinig over deze mensen, hoewel ze na de Syriërs de tweede grootste groep recente vluchtelingen in Nederland vormen. Wat doen die Eritreeërs hier? En wat is Eritrea voor een land?

Eritreeërs op het journaal!

Hèhè, eindelijk zijn er Eritreeërs in het nieuws. Normaal hoor of lees je nauwelijks iets over deze mensen, die na de Syriërs de tweede grootste groep recente vluchtelingen in Nederland vormen. Dat heeft er vast mee te maken dat ze zo bescheiden zijn. Ik merkte het toen ik in de noodopvang in de Havenstraat werkte: Eritreeërs vragen niet, klagen niet, en staan altijd achteraan in de rij. Bovendien spreken ze lang niet allemaal goed Engels, wat het ook al moeilijker maakt hun verhaal te doen aan Nederlanders.

Volg ons

1,186LikesLike
114VolgersVolg
135VolgersVolg

Aanbevolen