Kapper Mahmoud Noufal uit Aleppo is sinds 2015 in Nederland en heeft ambities om te werken in de journalistiek. Voor zijn eerste stuk interviewde hij Lian Priemus van In My Backyard

S

inds juni 2017 vormt In my backyard (IMBY) in verschillende buurten in Amsterdam groepen van oudkomers en nieuwkomers die dezelfde postcode delen, maar elkaar nog niet kennen. Maandelijkse bijeenkomsten zijn de motor van de groepen en de springplank voor diepgaandere ontmoetingen tussen de groepsleden. Lian Priemus, bedenker van het concept, vertelt waarom zij IMBY heeft opgericht.

“In my BACKYARD is ongeveer een jaar geleden begonnen en voor die tijd had ik een vluchtelingen huisvestingsproject met een aantal andere mensen samen en zodoende leerde ik heel veel vluchtelingen kennen, voornamelijk Syriërs. Dat heb ik een half jaar gedaan op de Mauritskade en daarna vroeg de gemeente mij of ik betrokken wilde blijven bij het onderwerp ‘vluchteling’. Dat wilde ik wel, maar ik wilde eerst met de statushouders gaan praten om te kijken waar ze behoefte aan hadden. Want in die periode waren er heel veel vrijwilligers die allemaal een eigen stichting begonnen en een eigen clubje enz. Het was toen zoveel tegelijk dat ik dacht: ‘Ik wil wel iets beginnen, maar ik wil eerst weten of er ook behoefte aan is.’ Ik ben toen met heel veel statushouders gaan praten. Aanvankelijk waren dat mensen die ik kende, dus die woonden in Amsterdam en hadden net hun eigen huis gekregen, dat is nu ongeveer één jaar geleden. De meesten hadden ruim een jaar in AZC’s gezeten. Daarna kregen de meesten een verblijfsvergunning, een eigen huis en heel veel mensen dachten: ‘die zijn klaar en volgende…’ Toen bleek al snel dat er een moeilijke fase aanbrak. Want in het begin zit men in een soort van overleefstand van wachten op alles, zoals status, huis, kinderen, school etc, dus steeds maar wachten op het volgende stapje.”

In My Backyard kokkerellen Lian Priemus
In My Backyard kokkerellen Lian Priemus

“De meeste Nederlanders wilden heel graag helpen met praktische zaken. Maar de vluchtelingen maakten duidelijk dat als je eenmaal je eigen huis hebt het moeilijk is. Want niemand weet dat je hier woont, dus opeens ben je helemaal alleen en anoniem. Veel mensen vertelden dat. De meeste vluchtelingen waren en zijn heel dankbaar, maar je kunt niet de hele dag dankbaar zijn, want daarnaast is er ook het verdriet van afscheid nemen van je land, familie en vrienden. De grootste behoefte was dat zij zo graag meer Nederlanders wilden leren kennen. Maar dat bleek heel moeilijk en dat verbaasde mij. Ik dacht van de vluchtelingen: ‘Wat een leuke mensen, zij hebben binnen de kortst mogelijke tijd veel Nederlandse vrienden.’ Dit bleek niet het geval… Wij wilden dat makkelijker maken.”

in-my-backyard-rummicup-Lian-Priemus
In My Backyard Rummicup Lian Priemus

“In my BACKYARD telt nu dertien groepen binnen Amsterdam, maar nog niet in Noord en Zuid-oost. Er zitten Nederlanders in en nieuwkomers. Elke groep heeft twee teamleiders, soms drie en we proberen ook Syriërs en Eritreeërs op te leiden tot teamleider, zodat wij niet alleen met Nederlanders zijn. We hebben vijf of zes statushouders die ook teamleider zijn. We krijgen steun van de gemeente en een aantal fondsen. Daar betalen we alles van: drie vaste krachten, waaronder ik voor twintig uur per week, bijeenkomsten, eten, drinken. De vrijwilligers krijgen een vrijwilligersvergoeding en tolken een cadeaubon.”

In My Backyard terras Lian Priemus
In My Backyard terras Lian Priemus

Fotografie © Lian Primus

Laat een reactie achter

Laat een opmerking achter
Vul je naam in