maandag, september 27, 2021
Een man loopt op sandalen, zonder sokken. Het is heel koud en een dikke laag sneeuw bedekt de grond. In een lange rij achter hem, tot zover ik kan zien, lopen honderden vluchtelingen met plastic tassen in hun handen....
Deze lente vullen de tulpen de Nederlandse velden. De meeste Nederlanders kennen het verhaal van de import van de tulpenbollen van hun land uit Turkije in 1593. Er werd destijds gedacht dat de tulpen geluk en vreugde brachten. De prijs bereikte destijds ongeveer 4000 florijn voor één bloemblaadje.
In deze serie vertelt Saeed Al-Gariri over zijn ervaringen als vluchteling in Nederland. Reflecties vol humor en poëzie, waarin hij de balans probeert terug te vinden in zijn nieuwe leven.
Dit artikel is door Janna Ondracek vertaald vanuit het Arabisch: Het scrollen door Facebook is meer dan een gewoonte geworden. Het is eerder een onbewuste handeling die ik iedere ochtend verricht, net zoals het wassen van mijn gezicht om wakker...
Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Een noodopvang wordt alleen gebruikt als de AZC’s vol zijn en de IND het te druk heeft.
H et is stil bij het restaurant Kebab Halabi in Hoorn. Als je het restaurant binnenloopt, zie je alleen maar lege tafels. De Syrische muziek die hier altijd klonk is niet meer te horen, de fascinerende gerechten staan niet...
Het was een nieuwe ervaring om als vreemdeling te leven. Ik had geen dagelijkse verplichtingen. De tijd vulde ik met mijn vrienden. Dat waren geen vluchtelingen, maar Arabische dichters uit verschillende eeuwen. Ik heb het masker van Al-Shanfara opgezet. Al-Shanfara was een legendarische pre-islamitische dichter, die de hypocrisie van zijn samenleving had bekritiseerd vanuit zijn positie als buitenstaander. Hij had zijn stam verlaten en had met de monsters van de woestijn geleefd. Ik werd Al-Shanfara in Overloon. Ik zag alle dingen met zijn ogen: de stad, de mensen, de straten, de auto's, de bomen, de natuur, de dieren enzovoorts.
Tot een paar maanden geleden had ik nooit gedacht dat ik op het podium van ASN Bank Wereldprijs 2016 zou staan met het team van Refugee Start Force om het winnen van onze prestigieuze prijs te vieren. Op dat moment kon ik me ook niet voorstellen dat ik spontaan de RSF toespraak voor het publiek zou houden. Mijn woorden namens alle vluchtelingen die hier in Nederland wonen (zullen) zijn: “Wij 'vluchtelingen' willen graag iets teruggeven aan Nederland. Het winnen van de prijs is een kans voor ons om hier in Nederland iets te doen. Dank jullie wel”. Inderdaad! Het gaat toch over twee woorden: kansen en teruggeven.
Daar ben je dan, weggevlucht uit je thuisland, na vele omzwervingen door Afrika en Europa, eindelijk aangekomen in Nederland. Na maandenlang procedures te hebben doorstaan, wordt je statushouder en mag je meedraaien in de samenleving. Hoe doe je dat als je in je eigen land journalist was? Hoe pak je jouw vak weer op in een heel ander land met een heel andere cultuur?
SYVNL steunt vluchtelingen bij het opzetten van veelbelovende projecten door ze de noodzakelijke kennis, middelen en financiële hulp te bieden. Met een leeftijd van slechts 22 jaar wist Mohammed Badran al een stempel te drukken op inspanningen die vluchtelingen in Europese samenlevingen een actieve rol geven.

Volg ons

1,668LikesLike
202VolgersVolg
238VolgersVolg

Aanbevolen