dinsdag, maart 19, 2019
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek!
في كل شهر، يعج "بيت الحكايا" في روتردام بزوار مبادرة "الرواق التي أطلقها الشاعر والكاتب الدرامي السوري لتعزيز التواصل الثقافي بين السوريين والهولنديين. وعلى وقع أنغام الموسيقى وترانيم قصائد الشعر، يوزّع عدنان العودة نظراته الدافئة وعفويته على ضيوفه. Majalla.nl كانت حاضرة في "رواق" وكان لها اللقاء التالي:
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! Tip: Lees eerst deel één. Hoe gaat het met Mekonen?
De afstand van mijn huis in Hoorn tot mijn huis in Damascus is precies 4320 kilometer. Ver weg? Volgens Google Maps kan ik er binnen 45 uur zijn. Vanaf Nederland kan ik met de auto via Duitsland, Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Servië, Bulgarije, Turkije en dan de grens over met Syrië. De google-app tekent de weg en rekent het voor je uit, je kan kiezen in kilometers of in mijlen.
Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Een noodopvang wordt alleen gebruikt als de AZC’s vol zijn en de IND het te druk heeft.
Het is 11 augustus 2015. Mijn familie is net uit Syrië gearriveerd. Het is de verjaardag van mijn twee dochters, Sara en Marya. Ze zijn op dezelfde dag geboren, allen twee om negen uur 's avonds. Toch zit er twee jaar tussen. We zitten alleen in ons nieuwe huis in Bennekom. Op tafel staan een paar kaarsen en gebak. Maar het is niet echt feest. We zijn alleen als gezin. Alle familieleden, vrienden en buren, met wie we altijd onze verjaardagen vierden, zijn er niet. Ik ben verdrietig omdat ik denk dat we voortaan altijd onze verjaardagen op deze manier zullen vieren. Ook omdat we de taal en de Nederlandse manier van verjaarsfeesten niet kennen.
De overheid moet kinderen beschermen, niet uitzetten. Dus laten we blijven knokken voor dat Kinderpardon.
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! In haar afsluitende column over Mekonen beschrijft redacteur Tanja te Beek wat er door hem heengaat als hij hoort dat zijn vrouw en kind naar Nederland mogen komen, maar de gevaarlijke reis uit Eritrea nog moeten maken. Tip: Lees eerst deel één 'Hoe gaat het met Mekonen?' en deel twee 'Rijtjeshuis in Nederland, gevangen in Eritrea'
Duurzame inzet van Syrische vluchtelingen op de Nederlandse arbeidsmarkt vraagt meer tijd en aandacht, blijkt uit onderzoek. Niet alleen van werkgevers, ook van bemiddelingspartners.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze derde column beschrijft ze haar tocht op de vluchtelingenboot van Alexandrië - Egypte naar Genua - Italië.

Volg ons

1,361LikesLike
149VolgersVolg
175VolgersVolg

Aanbevolen