vrijdag, januari 18, 2019
De situatie van de Syriër die is gevlucht voor het oorlogsgeweld, verschilt weinig van die van de achterblijver die hoe dan ook probeert te overleven. Een nabestaande en getuige van de gifgasaanval vorig jaar vertellen over de impact daarvan op hun leven.
في كل شهر، يعج "بيت الحكايا" في روتردام بزوار مبادرة "الرواق التي أطلقها الشاعر والكاتب الدرامي السوري لتعزيز التواصل الثقافي بين السوريين والهولنديين. وعلى وقع أنغام الموسيقى وترانيم قصائد الشعر، يوزّع عدنان العودة نظراته الدافئة وعفويته على ضيوفه. Majalla.nl كانت حاضرة في "رواق" وكان لها اللقاء التالي:
Eritreeërs zijn lastige mensen. Ze integreren moeilijk, maken weinig contact met Nederlanders, leren het Nederlands moeizaam, zijn vaak werkloos, nemen geen initiatief en eenzaamheid en alcoholmisbruik komen vaak voor. Tenminste, dat is wat ik lees. Wat ik om me heen zie, zijn zachte, vriendelijke Eritreeërs, die je direct als je binnenkomt een bord eten voorzetten. Die ‘no problem’ antwoorden, wat je ze ook vraagt of voorstelt. In het Engels, dat wel. Die lachen, dansen, naar school gaan, die graag willen werken. Die soms snippertjes loslaten van hun verhaal over de verschrikkelijke reis naar Europa. Er zit dus ergens een misverstand. Daarom heb ik een aantal tips opgeschreven hoe om te gaan met Eritreeërs. Met deze tips zal de samenwerking of de omgang met Eritreeërs voor beide partijen prettiger verlopen.
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek!
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze derde column beschrijft ze haar tocht op de vluchtelingenboot van Alexandrië - Egypte naar Genua - Italië.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over haar reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma's zij tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en als journalist in Nederland. Deze keer vertelt zij hoe de ramp in Genua verdrongen herinneringen aan haar vlucht uit Syrië losmaakte.
In de pers staan verhalen over vluchtelingen die blijven steken in hun eerste stappen in het land van asiel. Ze vinden het moeilijk om tot in detail grip te krijgen op het leven van de mensen, hun gewoontes, denkpatronen en de geschiedenis van het land. Dat is echter nodig om een duidelijk beeld van dit land te krijgen en er zo snel mogelijk te integreren. Veel vluchtelingen lijden onder het beperkte contact met Nederlanders, maar vinden contact maken met hen moeilijk, waardoor ze binnen hun oude kring blijven. Ze vinden het noodzakelijk dat een Nederlander hen bij de hand neemt om de ‘ins and outs’ van dit land te leren kennen.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegen komt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze tweede column beschrijft ze de moeilijkheden die ze tegenkomt in haar ambitie om in Nederland als journalist te werken.
In mijn boek Wachtkamer Havenstraat vertel ik wat er allemaal gebeurde in de noodopvang voor asielzoekers in de Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte. De noodopvang sloot anderhalf jaar geleden, maar met een aantal mannen die er woonden heb ik nog veel contact. Ik vind het bijzonder om mee te maken dat ze steeds weer een andere fase van hun Nederlandse leven ingaan. Daarom vertel ik daar af en toe wat over op Majalla. En wie weet, verschijnt er wel een tweede boek! Tip: Lees eerst deel één. Hoe gaat het met Mekonen?
Eritreeërs. In april zagen we er eindelijk een paar op het journaal, vanwege hun protest in Veldhoven tegen een bijeenkomst van de enige toegestane Eritrese politieke partij. Maar meestal hoor of lees je weinig over deze mensen, hoewel ze na de Syriërs de tweede grootste groep recente vluchtelingen in Nederland vormen. Wat doen die Eritreeërs hier? En wat is Eritrea voor een land?

Volg ons

1,316LikesLike
132VolgersVolg
151VolgersVolg

Aanbevolen