woensdag, april 24, 2019
I n deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In haar...
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over haar reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma's zij tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en als journalist in Nederland. Deze keer vertelt zij hoe de ramp in Genua verdrongen herinneringen aan haar vlucht uit Syrië losmaakte.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma's ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en als journalist in Nederland. In deze column beschrijft zij de noodlottige overtocht naar Europa tijdens de Ramadan.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegenkomt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze derde column beschrijft ze haar tocht op de vluchtelingenboot van Alexandrië - Egypte naar Genua - Italië.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegen komt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In deze tweede column beschrijft ze de moeilijkheden die ze tegenkomt in haar ambitie om in Nederland als journalist te werken.
In deze columnserie schrijft Salwa Zaher over de reis van Syrië naar Nederland. Met haar ervaringen wil zij Nederlanders laten zien welke dilemma’s ze tegen komt als statushouder, vrouw, moeder van twee kinderen en Syrische journalist in Nederland. In de eerste column schrijft ze hoe ze terugkijkt op haar vlucht uit het thuisland.
In de pers staan verhalen over vluchtelingen die blijven steken in hun eerste stappen in het land van asiel. Ze vinden het moeilijk om tot in detail grip te krijgen op het leven van de mensen, hun gewoontes, denkpatronen en de geschiedenis van het land. Dat is echter nodig om een duidelijk beeld van dit land te krijgen en er zo snel mogelijk te integreren. Veel vluchtelingen lijden onder het beperkte contact met Nederlanders, maar vinden contact maken met hen moeilijk, waardoor ze binnen hun oude kring blijven. Ze vinden het noodzakelijk dat een Nederlander hen bij de hand neemt om de ‘ins and outs’ van dit land te leren kennen.
Vroeger hield ik niet echt van het kijken naar voetbal, hoewel ik het wel een leuke teamsport vond om te doen. In een bepaalde periode van mijn jeugd werd het aanmoedigen van het Syrische team belangrijker voor mij, omdat het het team van het land is waartoe ik behoor.
Op een woensdagavond zat Homa op haar stoel en ik zat naast haar.  We dronken thee. De televisie staat aan. Er klinkt een bekend liedje van Annie M. G. Schmidt: “vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, ik zou niet weten waar naar toe.” Homa zingt mee, met gebogen hoofd en droevige stem.
يفترش التوليب حقول هولندا هذا الربيع، غالبية الهولنديين يعلمون قصة استيراد بلادهم لأبصال التوليب من تركيا سنة 1593، كان يُعتقد يومها أنها تجلب الحظ والسعادة.

Volg ons

1,370LikesLike
149VolgersVolg
174VolgersVolg

Aanbevolen