vrijdag, september 20, 2019
Home Tags Perspectief

Tag: perspectief

De drie musketiers uit Eritrea

I n de noodopvang in de Amsterdamse Havenstraat, waar ik als vrijwilliger werkte, leerde ik drie Eritrese vrienden kennen. In gedachten noemde ik ze al...

Vier haltes lopen

E en mooi meisje, vier jaar oud of misschien net vijf geworden. Met lange, versierde staartjes. Het is een warme middag in Amsterdam West. Zij...

Mode met een missie

Atelier Made Here helpt statushouders aan werk en levert een bijdrage aan slow fashion. Het kersverse bedrijf wordt gerund door drie gevluchte kleermakers en een Nederlandse partner.

Cartoonreeks Hani Abbas

Hani Abbas is een Syrisch-Palestijnse cartoonist, geboren in 1977 in het Palestijnse vluchtelingenkamp van Yarmouk, nabij Damascus in Syrië. Tijdens de Syrische revolutie in 2012 publiceerde hij zijn eerste cartoon als reflectie op de oorlog in Syrië. Hani Abbas is Syrië inmiddels ontvlucht en woont momenteel in Zwitserland waarvan uit hij de wreedheden van de oorlog in cartoons afbeeldt.

Toen Hadramaut nog geen Jemen was

“Bent u echt in Jemen geboren, meneer?” De medewerkster in het stadhuis van Amsterdam vroeg het mij. Haar vraag verraste me. Waarom twijfelde zij aan mijn persoonlijke gegevens? “Kijk dan naar mijn paspoort, alstublieft”, zei ik. Zij zei: “Nou! Maar bent u echt in Zuid-Jemen geboren, zoals het in het rapport is opgeschreven?” “Ja, dat klopt”. “Dat is raar, meneer”, zei ze, en zij voegde eraan toe: “U bent in 1962 geboren, maar er was vóór 1967 geen land met de naam Zuid-Jemen!” Ik zei: “Oh! Ja, zeker. Ik ben in Hadramaut geboren. Niet in Jemen. Dit is een vaststaand feit. Maar het is eigenlijk een deel van een zinloze discussie over de moderne politieke geschiedenis.”

Juichte ik voor Syrië toen het zich (bijna) voor het WK...

Vroeger hield ik niet echt van het kijken naar voetbal, hoewel ik het wel een leuke teamsport vond om te doen. In een bepaalde periode van mijn jeugd werd het aanmoedigen van het Syrische team belangrijker voor mij, omdat het het team van het land is waartoe ik behoor.

Vluchten kan niet meer, ‘ik zou niet weten hoe!’

Op een woensdagavond zat Homa op haar stoel en ik zat naast haar.  We dronken thee. De televisie staat aan. Er klinkt een bekend liedje van Annie M. G. Schmidt: “vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, ik zou niet weten waar naar toe.” Homa zingt mee, met gebogen hoofd en droevige stem.

’Met meer empathie begrijp je vluchtelingen beter’

Onderzoeksjournalist en documentairemaker Sinan Can (1977) is vooral bekend van de documentaires Bloedbroeders, Arabische Storm en Onze missie in Afghanistan. Hij heeft ook het programma ‘Uitgezet’ gemaakt over vluchtelingkinderen die weer terug moesten naar hun eigen land. Naast dat hij in zijn programma’s verschillende fases van het vluchtverhaal vastlegt, is hij zelf ook vrijwilliger bij Movement on the ground. Een druk persoon met grote idealen en een niet te stillen honger naar wereldvrede.

Wanneer zie ik mijn vrouw weer?

Toen ik in de noodopvang voor asielzoekers in de Amsterdamse Havenstraat begon te werken, in september 2015, hingen er op de muren A4-tjes met de mededeling dat de mensen daar enkele weken zouden verblijven, voordat ze zouden verhuizen naar een andere locatie en hun asielprocedure zou beginnen. Een noodopvang wordt alleen gebruikt als de AZC’s vol zijn en de IND het te druk heeft.

إلى القادم الجديد: أزهر…. كما التوليب المهاجر.. لا بد أن تزهر...

يفترش التوليب حقول هولندا هذا الربيع، غالبية الهولنديين يعلمون قصة استيراد بلادهم لأبصال التوليب من تركيا سنة 1593، كان يُعتقد يومها أنها تجلب الحظ والسعادة.

Volg ons

1,475LikesLike
160VolgersVolg
186VolgersVolg

Aanbevolen